Οίηση εσωτερικού χώρου Ι & ΙΙ

Ι.

Η γλάστρα που δροσίζεται 
η νεογέννητη μπιγκόνια
είναι μια μοναξιά
με άδειες κόγχες
Ανεπίδεκτη ματιών

[Άγρυπνες αντιλόπες, Μανδραγόρας, 2013]


ΙΙ.

Στους γονείς μου

Η μάνα μου είχε μαλλιά
ως την τσέπη του λαιμού
κι έτρεχαν μέσα στο φουστάνι της
[εκείνο το φλοράλ που της
αγάπησε ο πατέρας]
ελάφια χορευτές

[Τα βράδια πίσω απ' τα πουλιά, Μανδραγόρας, 2015]

Φωτογραφία εδώ

Στις μικρές λίστες του ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Τα βράδια πίσω απ' τα πουλιά στη μικρή λίστα της ποίησης των βραβείων του "Αναγνώστη"! 

Τα τελικά βραβεία θα ανακοινωθούν στις 13 Ιουνίου. Μέχρι τότε εύχομαι καλή τύχη σε όλους τους συνυποψήφιους (ιδίως σε ποιητικές αδυναμίες όπως τον Δημήτρη Αγγελή και την Άννα Γρίβα).

ΑΝ ΗΤΑΝ ΧΡΩΜΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΓΙΑΣΕΜΙ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ

Για να τελειώνει αυτή η ιστορία
Για να λυθούν τα ματωμένα γόνατα
Να ξεχυθούν στους δρόμους
Ν' αδράξουν τα αμετακίνητα ποδήλατα
Να ξεχυθούν άξιοι αναβάτες της αλέας

Ας γεννηθεί κλωνάρι γιασεμί
μέσα σε αυτό το ακρωτηριασμένο γράμμα


Τα βράδια πίσω απ' τα πουλιά, εκδ. Μανδραγόρας 2015.

Ο τρόπος των κυπαρισσιών

Τα κυπαρίσσια έχουν έναν άλλο τρόπο να βρέχονται 
Κρατούν σταγόνες φτύνουν ένα κιτρινωπό απόσταγμα 
Με δυο λόγια φιλτράρουν 
Οι άνθρωποι μουσκεύονται αλλοιώνονται 
Ολάκεροι θαμπώνουν 
Κυλούνε 
Αχνίζει κάποιο υπόλειμμα αμάνικου· 
μια οβίδα στην κοιλιά του χάρτη


Τα βράδια πίσω απ' τα πουλιά, εκδ. Μανδραγόρας, 2015.
Drawing: Vincent Van Gogh

Το αμπέλι που βρυχάται μέσα μας

Τα σταφύλια ματώνουν τον Αύγουστο
Τα ποδοπατούν για ώρες
κι ύστερα πίνουν τον ζωμό από τις εκδορές
Σφαγμένα ζώα
ηδύποτα
Τα σταφύλια
άμα προσεκτικά τα ακροαστείς
πονούν
Και αυτό το κόκκινο που στάζει
σε γενναίες ποσότητες από τα σωθικά τους
μπαίνει μες σε φιάλες
που αδειάζουμε τα βράδια
- συνένοχοι σιωπής στο αρχαίο έγκλημα-
μες σε μια έκσταση σπονδών
σε ανυπεράσπιστο θεό των ερειπίων
Και εισβάλλει ένας κλαυθμός στις αρτηρίες


Τα βράδια πίσω απ' τα πουλιά, εκδ. Μανδραγόρας, 2015

Ντορέτα

Η Ντορέτα
είναι ένα κορίτσι-φωλιά
Δεκατριών χρονών περιστερώνας
Κι όλα της τα φιλιά ανακατωμένα με τα αλάτια
απ' το πέρα-δώθε των απογευμάτων
Σέρνει μαζί της άλλοτε τη Μπουμπού
άλλοτε τη σκιά της να φορά κόκκινη μουσική
για ευγενείς τουρίστες που δειπνούν
στα διπλανά εστιατόρια
Έχει χαθεί τα τελευταία βράδια
Είκοσι τόσα ημερονύκτια
έχει να με τρομάξει με τα χέρια της στα μάτια μου
εν μέσω θερινής αιμοβορίας
Είναι αργά για τελευταία βράδια τώρα πια
Έτσι ή αλλιώς η ενηλικίωση
γυρνά ταχέως τους δείκτες των μοναδικών

Και τα απογεύματα σύντομα σταματούν
να μου πυροδοτούν την απορία
που να 'ναι η Ντορέτα
κι αν απρόοπτα μεγάλωσε

Τα βράδια πίσω απ' τα πουλιά, εκδ. Μανδραγόρας, 2015.

Οίνος ξηρός

Στύβω τον χρόνο εκείνον που δεν έζησα 
Παρά μονάχα μέσα σε ένα ποτήρι 
μοσχοφίλερη αγάπη για τον Άλλο 

Πες πως ο χρόνος σταματά 
μες στο φθηνό κρυστάλλινο ποτήρι 
κι έρχεσαι 
βουτηγμένος στο κρασί 
όρθιο καλοκαίρι


Χ.Ν.


Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Κουκούτσι, αρ. 9, Δεκέμβρης 2013.

κάποια πανσέληνος με έκλειψη που χάσαμε

Σήμερα έχει θέση εξέχουσα 
το ρόδι μήνα Οκτώβρη 
τα φύλλα αποδημητικά της πανσελήνου 
Και το θλιμμένο βλέμμα αγοριού 
αδέξια φυτρωμένο 
στο ενήλικο 
ωραίο σου φύλλωμα



Χ.Ν.