ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΕΤΑΕΙ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΗΣ

από τον πέμπτο όροφο

την ώρα που εσύ ετοιμάζεις το μεσημεριανό σου

την ώρα που πίνεις

την τελευταία ρουφηξιά του μαύρου ωκεανού

και λίγο πριν φωλιάσει στο στήθος σου

ο πνιγμός

ακούς μες στη βοή των μελισσών

ένα-ένα τα κόκαλα της σπονδυλικής στήλης

ο μυελός των οστών χύνεται στα χαρτιά σου

δεν υπάρχει κραυγή τρόμου μονάχα η έκφραση

και ξαφνικά

η βρύση δεν στάζει

τα πουλιά περιμένουν βουβά

τα παιδιά σε κοιτούν σαν αγάλματα

τα αυτοκίνητα σταθμεύουν σε σχήμα σωρού

ο κόσμος

ο κόσμος στεγνώνει

Χ.Ν.

ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΝΗΠΙΟΥ

Σήμερα φτιάξαμε το παζλ

δυο άνθρωποι

ένας σκύλος

αυτοκίνητο

στο φόντο δέντρα και σπίτι

μέλισσες πεταλούδες 

μέρα ηλιόλουστη αψεγάδιαστη

           -αν εξαιρέσουμε ένα σύννεφο άκακο-

σπασμένη

σε 

τρι

ά

ντα 

κομμάτια

Το παιδικό χέρι 

αμύητο ακόμα σε σπασμένους

        -σκύλους και ανθρώπους-

προσπαθούσε εις μάτην να ενώσει

το λουρί του σκύλου με τη ρόδα του αυτοκινήτου

την πόρτα εισόδου του σπιτιού

με το σύννεφο στο βάθος

το λουλούδι με τον σκύλο

Αδυνατώ όμως να πω

αν ήταν σίγουρα εις μάτην

Κάτι θα ξέρει το παιδί

Χ.Ν.

ΕΞΟΔΟΣ

Κάποιος βγήκε απ' το ποίημα

απλώθηκε σαν μαύρο σύννεφο στη γειτονιά

μπήκε ξανά σε άνθρωπο

Δεν ήξερε πού πάει

τι θα συναντήσει

γιατί τρέχει να σωθεί

Κάποιος βγήκε για πάντα από το ποίημα

Κατάφερε με νύχια και με δόντια

να αποκολληθεί

να ζήσει για μια μέρα χωρίς παύσεις και στροφές

άτονος χωρίς ίχνος μουσικής

Μόνος με τις δυνάμεις του

να πολεμά πείνα φθορά και δίψα

Κάποιος που προσγειώθηκε ανώμαλα

σάββατο μεσημέρι ώρα κήπου δαρμένου

από την κακοκαιρία

ακόμα προσπαθεί να βρει τα χέρια του

να δέσει τα κορδόνια του

να ανοίξει την ομπρέλα

ώρα Σάββατο κήπος 

κορδόνια που έμειναν λυτά

πέφτει 

πληγώνεται

τελειώνει

X.N.

ΚΑΤΑΧΑΜΑ

Δεν έχει πιο κάτω απ' τον βυθό

Πιο κάτω από τα παπλώματα που σέρνεσαι ολόγυμνος 

αγκάθι και χειμώνας η κουβέρτα

σε ανασηκώνει συνεχώς

Δεν έχεις ύπνο

Πηγαίνεις από τοίχο σε τοίχο

σε κάνει να αναριγάς ο ψίθυρος των πάντων

Είσαι ένα βλέφαρο ορθάνοιχτο

Μια στιγμή Κύκλωπας

Ένα συμβάν αποκομμένο από τους χάρτες των δελτίων

Μια έκρηξη στο βάθος του τοπίου

και τριγύρω τα καμένα μυαλά

Ένα αδειανό απόγευμα μέσα στα σπλάχνα σου

Βαλίτσα που επιστρέφει άδεια

Τρέμεις 

δεν ξέρεις πως να βγεις από το ενδιάμεσο συρμού και αποβάθρας

Σσσσς

(βαθιά εισπνοή

εκπνοές κοφτές 

γεννάς και φεύγεις)

Ώσπου να αλλάξουν οι σκιές σε χάραμα

Μέχρι να 'ρθεις στα συγκαλά σου.

Χ.Ν.