15.9.13

Παθητικό κάπνισμα

[...]
ΙΙ
Η διπλανή εποχή ταράτσα
λιάζεται ακλόνητη απ' τα
μισοβρεγμένα ρούχα του απλωτού
Το κουρεμένο κεφάλι της γιαγιάς
ράμφος που ανοίγοντας
διακρίνεις σωθικά συρματοπλέγματα
άλλα ακόμη ράμφη μικροσκοπικά
να ερωτεύονται να τραγουδούν

ΙΙΙ
Κι οι άνθρωποι έχουν ράμφη
Όταν τελικώς αποδεχθείς το ανεπανόρθωτο
λες ράμφη άνθρωποι και δε δακρύζεις
Οι άνθρωποι αν ποτέ ήταν πουλιά
σίγουρα θα 'ταν αεροπλάνα
Ποτέ μικρές χαριτωμένες κίσσες
να ορέγονται βελανιδιές βατόμουρα
να τις ορέγονται αρπακτικά

αεροπλάνα θα 'ταν

[...]


Χαρά Ναούμ,"Άγρυπνες Αντιλόπες", Μανδραγόρας 2013.

1 σχόλιο:

iris fousteri είπε...

τόσο θλιμμένα όμορφο...