24.9.17

ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΗ (ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΥ)

Σχετική εικόνα




Περιμένοντας στην ανάνηψη να περάσει ένα ολόκληρο παγόβουνο από τα εντόσθιά σου – μοιάζεις με υπερωκεάνειο χωρίς τα φώτα και τους στολισμούς – αδημονώντας στο κρεβάτι να φύγει η νύχτα απ’ τα μαλλιά σου και να ξημερώσεις μέσα στον αγαπημένο.
Ενώ λοιπόν αδειάζεις την τεκίλα στο τασάκι και καπνίζεις άδειο το ποτήρι και τρεκλίζουν τα παπούτσια και θυμάσαι εκείνο το ατέλειωτο κάτασπρο φως σαν καθαρό πηχτό σκοτάδι και θυμάσαι στην ανάνηψη τα βλέμματα τα παγωμένα των συνοδοιπόρων στην κατάκλιση παρακαλάς  - και ικετεύεις και υψώνεις δέηση στα θεία και μιλάς σαν να είχες χρόνια να αρθρώσεις λόγο – ποτέ να μην θεραπευτεί αυτό το τραύμα ανάμεσα στους όγκους των πελώριων βουνών. Ποτέ να μη θεραπευτεί αυτό που χάσκει, ο λάκκος που έγινε βάθος κρατήρα και μέσα εκεί σωρεύονται οι λυγμοί σου και τα χρόνια κι οι αγαπημένοι και όλα τα ποτήρια νίκης που ήπιες

κάποτε στις μεγάλες δόξες.


Χαρά Ναούμ
Αδημοσίευτο