10.11.13

μινιμαλισμός

Τα αστικά σύννεφα μοιάζουν με πλαστικά
μπαλόνια που αιωρούνται πάνω από τις σκεπές
ίδια και απαράλλαχτα
Ούτε ζώα ούτε φυτά ούτε αγκαλιασμένοι εραστές

Και το χειρότερο δεν είναι που δεν πιάνονται
αλλά που όλοι
τα περνάνε για μπαλόνια


Και όταν βρέχει
το τοπίο μοιάζει με γιορτή
-αν κρίνεις από τα φωσφορίζοντα κελύφη τους-
Και μέσα σε όλα αδέσποτα ουρλιαχτά – ηχώ αλλεπάλληλη
μια απόκοσμη αναδίδουν
ενδελέχεια της νύχτας
            [τα πάντα φροντισμένα να σου μοιάζουν]
Πανομοιότυπες σκιές
ψάχνουν τη βασική τροφή
σε γκρίζα χόρτα



Χ. Ν.

Δεν υπάρχουν σχόλια: