1.3.12

στιγμιότυπες ήττες

είναι η μνήμη
κυλιόμενος διάδρομος
με τις αποσκευές
να διαμαρτύρονται τρεκλίζοντας
πόδια που τρέχουν καταπάνω σου
με ακέφαλα τα σώματα

τα βράδια μακριά,
νυχτερινές σκιές μυρίζονται όνειρο
και φόβο σκοτεινό
το άρωμά σου
θα τις γιγαντώσει
θα σε χτυπούν με ένα σφυρί
ώσπου επικίνδυνα
να σμικρυνθείς

βράδια-διαδρομές χαώδεις
κάποιος λαβύρινθος
που διέσχιζες στην οροφή
παιδί ακόμη
ανάσκελα
υψώνοντας τον αριστερό δείκτη
έτσι άναβες στην τύχη
κάποια μακρινά αστέρια
ονομάτίζοντάς τα ένα-ένα
ύστερα θα άρχιζε το μέτρημα

ώσπου να ασχίσει η μέτρηση
η αντίστροφη