12.2.12

δρομολόγια


Ι
το στερέωμα
μοιάζει λίγο-λίγο
να φυτρώνει
επάνω σε οροφές λεωφορείων
κι έτσι οι ουρανοί να μεταφέρονται
σαν φαντασία παιδική
(να περπατάει πίσω σου το φεγγάρι
να σταματά όταν κοντοστέκεσαι)
-άλλο με τα λεωφορεία-
εκεί υπάρχει μοναχά
το τρέξιμο των δέντρων
όχι προς τα εμπρός,
αλλού εσύ,
εκείνα πάντα θα επιστρέφουν

ΙΙ
φέτος τα σύννεφα εξαπλώνονται
πιο μεταδοτικά από ποτέ
κλώνοι σε ένα απόκοσμο χορό
άνυδρες οπτασίες της στιγμής
σκιαγραφημένα να υποδύονται
κάποια ικανή ομίχλη
και άλλοτε -δείγμα μικροψυχίας-

ψιλόβροχο επάνω σε παλτό
και στέγες και μαλλιά που λιγοστεύουν


τα αεροπλάνα καταπάνω τους
να διανύουν μίλια στεναγμών
όμοια με φαντασίες νυχτερινές
που στο φανέρωμα του ήλιου
ξυπνά καχεκτική η σπίθα τους


ΙΙΙ
η θάλασσα, αιώνια αυταπάτη
εκβάλλει στα καπέλα των περαστικών
αναπηδά,
χάνεται πίσω τους
μια κρύβεται μια αποκαλύπτεται

όσο για τα πλοία
ένας θα φύγει
άλλος θα καταφθάσει
μπρος πίσω
ίδια απαράλλαχτη πορεία
όσοι ερχομοί τόσες επιστροφές
καμιά εξαίρεση στους χάρτες


             Φεβρουάριος 2012